Technika oceniania to sposób, w jaki dokonujemy oceny pracowników, zgodnie z ustalonym wcześniej celem oceniania oraz w ramach przyjętych kryteriów. Ocenianie pracowników może odbywać się w sposób bardziej lub mniej sformalizowany. W praktyce spotyka się wiele różnych metod i technik oceniania.

“Techniki oceniania pracowników.”

Technika oceniania to sposób, w jaki dokonujemy oceny pracowników, zgodnie z ustalonym wcześniej celem oceniania oraz w ramach przyjętych kryteriów. Ocenianie pracowników może odbywać się w sposób bardziej lub mniej sformalizowany. W praktyce spotyka się wiele różnych metod i technik oceniania. Jednym z możliwych podziałów jest wyodrębnienie dwóch grup technik:

techniki subiektywne - charakterystyczne dla tych technik jest oparcie się przy ocenianiu na poglądach i osądach wartościujących podmiotów oceniających, powstała ocena określana jest jako ocen relatywna, najczęściej stosujemy techniki porównawcze tej grupie. Zaliczamy tutaj:

• ranking - polega na szeregowaniu pracowników przez oceniającego wg kolejności - od najlepszego do najsłabszego. Tworzenie list rankingowych odbywa się za względu na przyjęte wcześniej kryterium, rankingowania dokonuje bezpośredni przełożony. Technika rankingu jest mało skomplikowana i może być stosowana bez wcześniejszego przygotowania. Należy pamiętać, że najlepiej nadaje się do oceniania w małych grupach, wraz ze wzrostem liczebności ocenianego zespołu rośnie czasochłonność;

• porównywanie parami polega na dokonaniu porównania każdego pracownika z każdym. Temu pracownikowi, na którego korzyść wypadnie porównanie przyznaje się punkt. Po dokonaniu porównania wszystkich ze wszystkimi oblicza się dla każdego pracownika liczbę pozytywnych wyborów, które się następnie sumuje i na tej podstawie tworzy listę rankingową. Liczbę koniecznych porównań obliczamy za pomocą formuły N(N-1):2, gdzie N oznacza liczbę pracowników;

• technika wymuszonego rozkładu ustawienie ocenianych pracowników w sposób odpowiadający określonemu rozkładowi, często jest to rozkład normalny. Oceniający przyporządkowuje każdego z ocenianych pracowników do określonego przedziału rozkładu normalnego według określonego kryterium. Stosowanie tej techniki wymaga przyjęcia założenia o reprezentatywności ocenianej grupy pracowników w odniesieniu do całej populacji firmy. Umożliwia ona identyfikację grup skrajnych w ogóle ocenianych pracowników, co ułatwia decyzje personalne;

• skale kwalifikacyjne  umożliwiają one określenie natężenia określonych cech pracownika, na podstawie kilkustopniowych nieparzystych skal. Zaliczamy tu:

• skala słowna uporządkowana  na skali dokonuje się opisu pod wzglądem wybranego kryterium, oceniający wybiera opis najbardziej pasujący do danego pracownika

• skala słowna mieszana dokonują się opisu cech pod względem danego kryterium, jednak opis ten nie jest chronologiczny;

• skala punktowa - osoba oceniająca zobowiązana jest postawić przy każdym kryterium stopień, który jej zdaniem najlepiej charakteryzuje sposób pracy ocenianego pracownika;

• skale behawioralne - ich podstawę stanowi analiza zadań mających szczególne znaczenie na danym stanowisku, następnie dokonuje się opisu związanych z tym zachowań, określa się przejawy zachowań pożądanych i niepożądanych;